Aktualności

Ważne jubileusze 50. lecia fizjoterapii w Polsce i 25. lecia Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii

Uroczystości odbyły się w dniach 21 i 22 czerwca 2013 roku w Poznaniu, w kolebce polskiej rehabilitacji. Uroczystości Jubileuszowe przebiegały wspólnie ze świętem lekarzy ortopedów, którzy obchodzili 100. lecie Ortopedii w Polsce.

Rodowód Polskiego Towarzystwa Rehabilitacji (PTF) wywodzi się z TWK. Jedną z najbardziej licznych i aktywnych Sekcji Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem była Sekcja Magistrów Wychowania Fizycznego, która powstała 24.11. 1962 r., przekształcona w 1976 roku w Sekcję Fizjoterapii. W 1983r. istniało 36 sekcji terenowych, w których funkcjonowało ponad 1200 członków.

Na ostatnim IX Zjeździe Sekcji Fizjoterapeutów 15.05.1988 roku powołano Polskie Towarzystwo Fizjoterapii. Cieszymy się i jesteśmy dumni, że z TWK wyrosło tak prężne, aktywne i potrzebne Stowarzyszenie.

Okres 25.letniej działalności Sekcji Magistrów Wychowania Fizycznego, a następnie Sekcji Fizjoterapii przedstawił Prezes Henryk Waszkowski w referacie pod tytułem „Rozwój działalności Sekcji Magistrów Wychowania Fizycznego w latach 1962 – 1987”. Zobacz.

Prezes Henryk Waszkowski został uhonorowany statuetką „za szczególny wkład i pracę na rzecz Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii w Polsce. Jubileusz 60.-lecia Fizjoterapii w Polsce 25-lat Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii.” Gratulujemy.

 

 

Mgr Henryk Waszkowski

Honorowy Prezes TWK

Sekretarz Społecznej Rady Naukowej TWK

Rozwój działalności Sekcji Magistrów Wychowania Fizycznego w latach 1962- 1987

Działalność TWK od momentu założenia (1960) opierała się na merytorycznej pracy sekcji, komisji i zespołów problemowych, których łącznie było 27. Impulsem ich powołania były pilne potrzeby opracowywania ważnych problemów rehabilitacji i wychodzenia naprzeciw złożonym potrzebom osób niepełnosprawnych. Pierwszymi sekcjami były: Sekcja Psychologiczna (1961) mgr H. Larkowa, Pedagogów Specjalnych (1961) dr J. Doroszewska, Komisja Współpracy z Zagranicą (1961) dr A. Hulek, Komisja Paraplegii (1962) dr T. Paradystal, Sekcja Spółdzielczości Inwalidów (1963) M. Pągowska, Sekcja Lekarska (1964) doc. dr J. Tomaszewska. W niektórych oddziałach TWK utworzono odrębne piony wychowania fizycznego i sportu dla młodzieży niepełnosprawnej, a przy oddziale poznańskim „sekcję studentów inwalidów”. Z tych organów wychodziły głównie inicjatywy szerokiej i wielokierunkowej działalności TWK, a zwłaszcza budowania rehabilitacji jako dyscypliny naukowej.

Szczególnie duże znaczenie dla rozwoju teorii i praktyki rehabilitacji miała działalność jednej z najbardziej licznych sekcji (w 1983 r. istniało 36 sekcji terenowych, w których funkcjonowało ponad 1200 członków) Sekcji Magistrów Wychowania Fizycznego, a od 1976 r. Sekcji Fizjoterapii. Podstawy powołania sekcji w 1962 roku przygotowała mgr Zofia Motzowa, a pierwszą przewodniczącą była dr Maria Kozińska. Już w 1967 roku sekcja przystąpiła do Światowej Konfederacji Fizjoterapii (Wofld Confederation of Physioterapist). Sekcja zrzeszała członków, którzy pracowali w szpitalach, przychodniach, spółdzielniach inwalidów, w ZSSP „Start”, w TKKF. Działalność Sekcji realizowana była poprzez comiesięczne szkolenia naukowe, kształcenie podyplomowe oraz zdobywanie specjalizacji magistrów fizjoterapii na poziomie I i II stopnia. Członkowie sekcji szczególną aktywność wykazywali w miejscu zamieszkania zajmując się diagnozowaniem wad postawy u dzieci przedszkolnych, szkół podstawowych i średnich oraz prowadzeniem dla nich ćwiczeń korekcyjnych i organizowaniem dla nauczycieli i rodziców kursów z zakresu profilaktyki i zwalczania wad postawy. Wielkim wsparciem teoretycznym i bogatą propozycją praktycznych wskazówek były Krajowe Zjazdy Magistrów Wychowania Fizycznego. Sekcja zorganizowała osiem krajowych zjazdów o następującej tematyce: lecznicze usprawnienia w porażeniach wiotkich, zagadnienia szkolenia i usprawnienia zawodowego, aktualne zagadnienia z gimnastyki leczniczej, wrodzone porażenia mózgowe, rehabilitacja zaburzeń układu krążenia i oddychania, rehabilitacja schorzeń narządu ruchu, zagadnienia kultury fizycznej i sportu inwalidów, metody postępowania w usprawnieniu leczniczym, usprawnienie lecznicze czynnikiem rehabilitacji dzieci i młodzieży, usprawnienie lecznicze w uszkodzeniach ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego u osób dorosłych, bóle kręgosłupa jako problem współczesnej cywilizacji.

I Krajowy Zjazd Absolwentów Wyższych Uczelni Wychowania Fizycznego Pracujących w Rehabilitacji zorganizowała grupa mgr WF z Poznania w dniach 22-24 listopada 1962 roku. Przewodniczącą Komitetu Organizacyjnego była doc. dr Janina Tomaszewska. W obradach w Poznaniu uczestniczyło 208 magistrów W.F. z całego kraju. Prezes ZG TWK prof. W. Dega wygłosił wówczas słynną maksymę: „Ruch jako lek nie ma substancji ani opakowania. Substancją tego leku jest pomysł zrodzony z nauki i doświadczenia. Jego podanie wymaga prawdziwego mistrzostwa. Przekazanie go choremu wraz z osobowością i sercem czyni ten lek niezastąpionym”. W obradach brali udział wybitni naukowcy, członkowie Prezydium ZG TWK , w tym: prof. W. Dega, prof. Stanisław Grochmal, prof. Jan Szczepański, doc. Janina Tomaszewska, doc. Kazimiera Milanowska. Celem zjazdu było ukazanie dorobku naukowego uczestników oraz sprawy organizacyjne. Tematyka zjazdu dotyczyła wybranych zagadnień z teorii i metodyki gimnastyki leczniczej, sportu inwalidów i usprawniania niewidomych. Dyskutowano o poprawie warunków pracy z osobami niepełnosprawnymi oraz wyświetlono 2 filmy o tematyce rehabilitacyjnej. W części organizacyjnej Zjazdu uczestnicy powołali do życia Sekcję Magistrów WF Pracujących w Rehabilitacji i wybrali jej Zarząd w składzie: dr Seweryn Toboła, dr Maria Kozińska, dr Krystyna Dobosiewicz, dr Ewa Zeyland-Malawka, mgr Izabella Stępień, mgr Zenon Piszczyński, mgr Maria Aleksandrowicz, mgr Maria Sroczyńska i lek. med. Ryszard Kinalski. Pierwszą przewodniczącą sekcji została dr Maria Kozińska z Warszawy. Ustalono również trzyletnią kadencję władz stowarzyszenia, przy czym przewodniczący Sekcji mogli pełnić swoją funkcję tylko przez jedną kadencję. Pracami Sekcji kierował Zarząd Główny Sekcji, w skład którego wchodzili również przewodniczący Sekcji Okręgowych. ZG Sekcji tak jak i inne sekcje, czy komisje był integralną częścią struktury TWK. Sekcje okręgowe działały w poszczególnych oddziałach wojewódzkich TWK, skupiając swoich członków w danym okręgu. Zarząd Główny działał w oparciu o własny plan pracy, organizował co 3 lata zjazdy naukowe oraz koordynował całość pracy Sekcji. Wszystkie sekcje, komisje i zespoły problemowe TWK były finansowane ze środków Zarządu Głównego TWK pochodzących z MZiOS oraz Centralnego Związku Spółdzielczości Inwalidów. Jak pisał dr Krzysztof Walicki w Biuletynie TWK z 1969 roku: „Dzięki TWK mamy możliwość organizowania zjazdów, konferencji, wydawania biuletynu, rozszerzania działalności społecznej i zawodowej. Wielka w tym rola sekretarza generalnego TWK dra hab. Aleksandra Hulka, który swą wiedzą i ogromnym doświadczeniem w pracach na polu rehabilitacji służy pomocą i radą”.

Pierwsze Sekcje Magistrów W.F. powstały w oddziałach Wojewódzkich TWK: w Katowicach – 26.02.1962 r., licząc na początku 26 członków. 17.05.1962 r. powstała Sekcja Wojewódzka w Gdańsku, którą założyło 21 osób, kolejna Sekcja powstała w Warszawie we wrześniu 1962 r. W latach 1963-68 przewodniczącą Zarządu Sekcji była mgr M. Suwalska, Sekretarz ZG TWK. Sekcję Wojewódzką w Poznaniu powołano w lutym 1963 r., która na początku liczyła 27 członków. Sekcja w Zielonej Górze powstała 17.02.1966 r. z 30 członkami. Na kolejny II Krajowy Zjazd Sekcji Magistrów WF, który odbył się 13-14 .10.1965 r. w Konstancinie i w Warszawie przyjechało 500 uczestników ze wszystkich ośrodków w Polsce. W Zjeździe uczestniczyli członkowie Prezydium ZG TWK na czele z prezesem prof. Wiktorem Degą, profesorami: Stanisławem Grochmalem, Marianem Weissem, Aleksandrem Naumanem, Alfonsem Sengerem i Andrzejem Seyfriedem. Wygłoszono 48 referatów w czterech sesjach tematycznych: rehabilitacja wrodzonych porażeń mózgowych, rehabilitacja amputowanych w obrębie kończyn dolnych, rehabilitacja w zakresie zaburzeń układu krążenia i oddychania, tematy wolne, w których dominowały propozycje nowych urządzeń technicznych, jakie mają zastosowanie w gimnastyce leczniczej. Zjazd postanowił przyjmować członków Sekcji studentów AWF specjalizujących się w rehabilitacji. W trakcie II Zjazdu odbyło się walne zebranie wszystkich członków Sekcji, na którym wybrano nowy zarząd na okres kolejnej trzyletniej kadencji. Przewodniczącym wybrano dra Seweryna Tobołę z Poznania, jego zastępcą został dr Krzysztof Walicki, a sekretarzem mgr Małgorzata Kostka-Martynowska. W skład zarządu weszli również przewodniczący sekcji wojewódzkich. W roku 1966 został opracowany i złożony memoriał do Komisji Rehabilitacji przy Radzie Naukowej MZiOS w sprawie doskonalenia zawodowego, w sprawie uzyskiwania specjalizacji I i II stopnia (na wzór specjalizacji lekarskich) dla magistrów WF pracujących w rehabilitacji.

W rozwoju działalności Sekcji należy podkreślić inicjatywy w kierunku stworzenia nowego samodzielnego zawodu medycznego fizjoterapeuty oraz walki o interesy tej grupy zawodowej. Ważną decyzją było postanowienie Zarządu Sekcji z 1966 roku w sprawie przyjmowania w charakterze członków-kandydatów studentów AWF specjalizujących się w rehabilitacji oraz wniosek dotyczący objęcia dzieci z niepełną sprawnością zajęciami wychowania fizycznego w szkole. III Krajowy Zjazd Sekcji Magistrów WF Pracujących w Rehabilitacji odbył się w dniach 10-12 czerwca 1968 roku w Katowicach. Tematyką Zjazdu były zagadnienia leczenia bocznych skrzywień kręgosłupa, sprawy kultury fizycznej i sportu inwalidów oraz urazy kręgosłupa.

IV Krajowy Zjazd Magistrów Wychowania Fizycznego odbył się w dniach 12-14.09.1971 roku we Wrocławiu. Tematyka: sposoby usprawnienia ruchowego w schorzeniach układu krążenia i kończyn górnych po uszkodzeniach urazowych.

V Krajowy Zjazd Sekcji odbył się w dniach 18-19.10. 1974 roku w Warszawie. Tematyka: metody postępowania w usprawnieniu leczniczym i kryteria ich oceny oraz rekreacja i sport w działalności produkcyjnej inwalidy.

VI Krajowy Zjazd Fizjoterapii odbył się 2-4.09.1977 r. w Krakowie. W 1976 r. wprowadzono zmianę nazwy na „Sekcję Fizjoterapii”. Tematyka: usprawnienie lecznicze czynnikiem rehabilitacji w przemysłowej służbie zdrowia oraz kinezyterapia i kinezyprofilaktyka w procesie rehabilitacji dzieci i młodzieży. VII Krajowy Zjazd Fizjoterapii odbył się w dniach 25-27.09.1981 roku w Gdańsku. Tematyka: usprawnienie lecznicze w uszkodzeniu ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego u osób dorosłych oraz tematy wolne.

VIII Krajowy Zjazd Sekcji Fizjoterapii odbył się w Kamieniu Pomorskim w dniach 31.08 do 2.09.1984 r. Referat wprowadzający wygłosił prezes ZG TWK prof. A. Hulek: „Podstawy pracy zespołowej w rehabilitacji”. Tematy: bóle kręgosłupa jako problem współczesnej cywilizacji-skuteczność leczenia zachowawczego, uzdrowiskowe leczenie chorych z chorobą niedokrwienną serca, tematy wolne. Zjazd zobowiązał Zarząd Sekcji do podjęcia działań w celu utworzenia samodzielnej organizacji „Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii”.

Ostatni IX Krajowy Zjazd Sekcji Fizjoterapii w strukturze organizacyjnej TWK odbył się w Krynicy w dniach 13-15.05.1988 r. z udziałem prezydent WCPT Margit List i sekretarza tej organizacji na Europę Francois Chambon. Rozwój 25.letniej działalności najbardziej licznej i prężnej Sekcji TWK cechowała wysoka dynamika, pionierskie i innowacyjne działania, które zaowocowały znaczącym wkładem w rozwój polskiej rehabilitacji. Mam szczególną satysfakcję i ogromną przyjemność, że przez 46 lat mogłem uczestniczyć w tym wspaniałym, prekursorskim, interdyscyplinarnym i wysoce zintegrowanym ruchu społecznym.

W imieniu ZG TWK, „matki”, z którego zrodziło się Polskie Towarzystwo Fizjoterapii, dziękuję za współpracę, życzę wielu sukcesów na dalsze lata, umocnienia zawodu fizjoterapeuty i uznania fizjoterapii za samodzielną dyscyplinę naukową. Panu Prezesowi dr. Markowi Kiljańskiemu, Zarządowi, obecnym dzisiaj koleżankom i kolegom dużo wytrwałości i siły w realizacji nowoczesnej i skutecznej fizjoterapii. Szczególnie serdecznie chciałem podziękować Pani Marii Suwalskiej, wieloletniemu Sekretarzowi i Skarbnikowi ZG TWK i przewodniczącej Sekcji, za ogromne zasługi dla rozwoju TWK i Sekcji Magistrów W.F. w Polsce. Pani Maria Suwalska jest wpisana do Złotej Księgi Zasłużonych dla TWK i odznaczona Złotą Odznaką TWK. Nie mniej serdecznie chciałem podziękować Panu prof. Zbigniewowi Śliwińskiemu za 19. letnią współpracę z TWK i organizację wspólnych konferencji „Życie bez bólu” w Zgorzelcu.

Referat wygłoszony 22 czerwca 2013 r. na konferencji naukowej z okazji 50. lecia PTF w Poznaniu.