O nas

„Powołane Towarzystwo stanowić będzie ważne ogniwo, które połączy wiele sektorów rehabilitacji, które pracowały zbyt luźno, aby mogły dać pełne efekty. Przekonałem się, że zagadnienie dobrodziejstwa rehabilitacji rozumieją w pełni właściwie tylko ci, którzy się z kalectwem bezpośrednio stykają. Lecz akcja rehabilitacji nie może opierać się tylko na tych osobach, musi ona objąć jak najszersze koła społeczne. Każdy obywatel winien zrozumieć, że popierając ją, popiera swoją sprawę i sprawę swoich dzieci. Kalectwa bowiem nieoczekiwanie wybierają swoje ofiary”

Z wypowiedzi prezesa prof. Wiktora Degi na zebraniu założycielskim TWK 9.03.1960r.

Z inicjatywy wielu wybitnych naukowców i praktyków 9 marca 1960 r. powstało Polskie Towarzystwo Walki z Kalectwem. Mimo, że pod względem społecznym, politycznym i gospodarczym był to czas nie sprzyjający takim inicjatywom TWK stworzyło podwaliny polskiej szkoły rehabilitacji.

TWK dopisało piękną kartę w historii rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Jest ono obok wspaniałych ruchów społecznych niewidomych i głuchych, a także spółdzielczości inwalidów, jedną z najstarszych organizacji pozarządowych w kraju.

To ogromna zasługa pierwszych prezesów stowarzyszenia, lekarzy: profesora Wiktora Degi (1896 – 1995) profesora Mariana Weissa (1921-1981) i pedagoga profesora Aleksandra Hulka (1916 – 1993). Ci wybitni naukowcy wprowadzili stowarzyszenie do międzynarodowego ruchu na rzecz osób niepełnosprawnych, reprezentowali je miedzy innymi w Biurze Europejskim Światowej Organizacji Zdrowia, UNESCO, UNICEF, Rehabilitation International.

Profesor Wiktor Dega na posiedzeniu Biura Europejskiego Światowej Organizacji Zdrowia w 1970 roku przedstawił polska koncepcję rehabilitacji, której podstawowe zasady to: powszechność, kompleksowość, wczesność i ciągłość. Już wówczas głosił dopiero po latach powszechnie uznawaną tezę, że skuteczna rehabilitacja powinna wiązać się z podjęciem przez osobę niepełnosprawną aktywności zawodowej.

Dużym wydarzeniem naukowym dla polskiej rehabilitacji było zorganizowanie przez TWK dwu międzynarodowych kongresów : 10-12.05.1971r. i 1-7.10.1983r.

Od chwili swojego powstania TWK skupiało się obok działalności społecznej na działalności naukowej i wydawniczej. To z inicjatywy kolejnych prezesów i działaczy TWK wspierano sport niepełnosprawnych, spółdzielczość inwalidów, obejmowano pomocą ofiary wypadków drogowych, organizowano koła skupiające chorych na epilepsję, stwardnienie rozsiane. Ponadto zorganizowano pierwszy w Polsce turnus mowy przełykowej dla osób po onkologicznych operacjach krtani i specjalistyczne turnusy dla osób z chorobą Parkinsona i Alzheimera.

Ostatnie lata działalności TWK wpisują się w realizację programów współfinansowanych przez UE i PFRON, których głównym założeniem jest wprowadzanie osób niepełnosprawnych na rynek pracy. Po prawie pięćdziesięciu latach nazwa TWK – szczególnie dla młodszego pokolenia – może wydawać się anachroniczna. Pozostajemy przy niej przez szacunek dla jej twórców. Paradoksalnie, to właśnie dzięki ich wyprzedzającej czasy inicjatywie doczekaliśmy zmian również w słownictwie dotyczącym osób niepełnosprawnych.

Więcej informacji znajdziecie Państwo w książce „Rehabilitacja osób niepełnosprawnych jako służba społeczna TWK” praca zbiorowa pod redakcją dr. Jerzego Mikulskiego, Warszawa 2004